Bu kez başlık sensin || 12 MART 2018 || Pazartesi || #kitabinkabirhafta

12 Mart 2018

   Eğer bomboş bir ormanda güvenli ve özgür olabileceğim seçeneği ile mutsuz ama başarılı bir iş hayatı sunulsa gözüm kapalı ormanı seçerim. Topraksever olarak doğada yürümeye, yeşilin içimdeki tüm dayanılmazlıkları almasına o kadar ihtiyacım var ki. Şey diyorum mesela, hadi herkes derdini bana yüklesin ben de unutayım hepsini. Anlamlandıramadığım şekilde daralıyorum. Normalde insanları ikna gücüm o kadar kuvvetlidir ki özel bir çaba gerektirmeden yalnızca dürüst olarak dahi ikna edebilir, ayna tutabilirim insanlara ama bu kez aynaları kendime tutamıyorum. Çok uzun bir süredir hiçbir şey yapamama halim var. Hiç alışkın olmadığım, artık bir şeyler yapmak istiyorum düşüncesini uygulayamıyorum. Mesela ders çalışmam lazım, yazı yazmam lazım, günlüğümü yazmam lazım … daha yüzlerce şey. Hiçbirini mi yapmıyorum, hayır tabi ki yapıyorum ama o kadar ağırdan alıyorum ki inanamıyorum. Ya da yaptıktan sonra tam olarak “evet oldu, eksik yok” diyemiyorum. Her seferinde bu kez yapacağım deyip erteliyorum artık harekete geçmeliyim diye ağlayasım  var gerçekten. Hatta yazılarımda fark etmişsinizdir belki sürekli yapmalıyım diyorum sonra kalıyor. Üzerime yıkılıyor neden olmadığı konusunda en ufak bie fikrim yok. Ama kendimi zorlamaya başladım. Bu kadar farkındayım, bu kadar yapmıyorum o zaman biraz çaba göstermeliyim değil mi? Mesela dün çok üzüldüğüm bir şey oldu, ders çalışayım diye oturdum 5 dakika olmadan kalktım inanabiliyor musunuz? Ki ben geçen dönem diferansiyel sınavı için sabah 9dan akşam 18.00e kadar yalnızca 1 saat molayla hiç kalkmadan ders çalıştığımı biliyorum. Çalışacağım dersi sevmemek ya da zorunda olduğu için çalışmak değil mesele, bir işe başladıysam yarım bırakmak en son yapacağım şeydir. Dedim ya biraz zorlayacağım kendimi diye, dün size de sorarak (valla süper olun diyenlere teşekkürler♡) #kitabinkabirhafta günlüğümü yeniden paylaşayım dedim, en azından daha bilinçli olabilirim. Hatta saat geç oldu yazmasam mı diye düşünmedim değil ama asıl amaç zaten üşengeç ruh halimi yok etmek. Çünkü ilerde boş zamanlarıma pişman olmak istemiyorum…
 

 Hazır zamandan konu açılmışken, bugün otobüse “aman koşmayayım nasılsa peş peşe bir sürü geliyor” diyerek binmedim ve bir sonraki otobüs tam yarım saat sonra geldi!
Neyse ki 10 dakika falan geç girdim derse…
Ders (fizikte mat. metodlar /fmm) 11den 14.30’a kadar sürüyor arada öğle aramız var yemekhaneye koştuk ama yemeğin fotoğrafını koymaktan hoşlanmadığımı bilirsiniz.
   Günün sonrası eve dönüş ve yemek yemek şeklinde. Tabi ki ders çalışmayı düşünüp çalışamadım çünkü kararlı davranamıyorum. Artık tam kararlı hale gelip başlamalıyım, başlamanın bitirmekle olan ilgisine inanıyorum.
Ay söylemediiim, bugün aliexpress’in son kısmı gelmiş. Stamp! O kadar güzeller ki. Sadece arkalarına koyacağım stick konusunda çıkmazdayım. Gördüğünüz jelatinlerden çıkartılıp takılıyorlar. Normalde dış yüzeylerinde basabileceğim tahta parçaları oluyor ya onlardan bahsediyorum…  

Maksimum 3 lira verdim bu ikiliye ancak harika görünüyorlar!
    Bugünlük boşa harcanan saatlerle dolu günümü anlatmaya son verip uyumaya gidiyorum, yarına inşallah yeni bir deneyimle geliyorum! Tahminleri alalım? ♡

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply