Stefan Zweig’den 5 Alıntı #kitabinkabookchallenge

1 Ağustos 2017

Merhaba, öncelikle sitemizin yeni hali hayırlı uğurlu olsun. Sinem’in verdiği uğraşlar sonucunda ‘blogspot’tan ‘.com’ düzeyine eriştik. Sinem’e özel uğraşları için ayrıca buradan da teşekkür etmek istiyorum. ”Var ol Sinem :)” Biz, blogun yeni halini çok beğendik umarım siz de beğenir ve destek verirsiniz.
Şimdi asıl konuma geliyorum ve diyorum ki; #kitabinkabookchallenge . Zaten bir önceki gönderimiz de Sinem konuya açıklık getirmiş fakat ben de özetle şunu söylemek istiyorum; bugün, yani etkinliğin 11. gününde ”bir yazara ait 5 kitap ve her kitaptan 1 alıntı” paylaşımı yapılacaktı ben de Sinem’den görüp ”Vay canına, neden blogda yazmayayım ki?” diye düşündüm. O yüzden şimdi Stefan Zweig’in 5 ayrı kitabından alıntılar okuyacaksınız. Ayırdığınız değerli vaktiniz için teşekkür ederim, ben POLİ.

STEFAN ZWEİG – SABIRSIZ YÜREK
” Kişi ancak başkaları için de bir değeri olduğunu anladığında varlığının anlamını ve önemini kavrayabiliyordu. “

STEFAN ZWEİG – BİLİNMEYEN BİR KADININ MEKTUBU
” Çünkü daracık hayatları olanlar, kapılarının önüne gelen her yeni karşısında meraka kapılırlar… ”

STEFAN ZWEİG – OLAĞANÜSTÜ BİR GECE
” Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar. “

STEFAN ZWEİG – AMOK KOŞUCUSU
” Güvenin şartı samimiyettir,kayıtsız şartsız samimiyet. ”

STEFAN ZWEİG – SATRANÇ
” insan sabahtan akşama kadar bir şey olmasını bekler ve hiçbir şey olmaz. Bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz. İnsan bekler, bekler, bekler, şakakları zonklayana dek düşünür, düşünür, düşünür. Hiçbir şey olmaz. İnsan yalnız kalır. Yalnız… Yalnız..

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply